Απειλεί το Ιράν σε περίπτωση χερσαίας επίθεσης των ΗΠΑ - Βάζει στο στόχαστρο χώρες του Κόλπου
Το Ιράν ενεργοποιεί νέο πολεμικό δόγμα «πυρ κατά βούληση» και απειλεί με κατάληψη ακτών σε ΗΑΕ–Μπαχρέιν, την ώρα που οι ΗΠΑ εξετάζουν περιορισμένη χερσαία επιχείρηση σε νησιά και στρατηγικές ακτές στο Στενό του Ορμούζ.
Σε καθεστώς αυξημένης ετοιμότητας φέρονται να έχουν τεθεί οι ιρανικές ένοπλες και παραστρατιωτικές δομές, καθώς στην Τεχεράνη ενισχύονται οι εκτιμήσεις περί ενδεχόμενης περιορισμένης χερσαίας αμερικανικής επιχείρησης σε νησιά ή κρίσιμες ακτές πέριξ του Στενού του Ορμούζ.
Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλούνται πηγές με γνώση των εσωτερικών διεργασιών, το Ιράν ενεργοποιεί ένα επιθετικό δόγμα επιχειρησιακής «αυτονομίας πυρός» (Atash be Ekhtiar), το οποίο επιτρέπει στις μονάδες να δρουν ακόμη και χωρίς άμεση εντολή του κέντρου, σε περίπτωση διακοπής επικοινωνιών ή κατάρρευσης της διοίκησης.
Οδηγία «αυξημένης ετοιμότητας» σε στρατιωτικές και ασφαλιστικές δομές
Οι ίδιες αναφορές κάνουν λόγο για εσωτερική οδηγία που φέρεται να έχει διανεμηθεί στο Γενικό Επιτελείο και σε κρίσιμες στρατιωτικές–ασφαλιστικές δομές, με στόχο:
- τη θωράκιση κρίσιμων υποδομών,
- την ανάπτυξη δυνάμεων σε κομβικά σημεία,
- και την προετοιμασία για ενδεχόμενες «παράλληλες» επιχειρήσεις αποσταθεροποίησης σε μεγάλες πόλεις και ευαίσθητες περιφέρειες.
Το στοιχείο που προκαλεί τις μεγαλύτερες ανησυχίες είναι ότι, βάσει του ίδιου πλαισίου, οι μονάδες καλούνται να έχουν κανόνες εμπλοκής που τους επιτρέπουν πρωτοβουλία δράσης, εφόσον θεωρηθεί ότι οι γραμμές διοίκησης έχουν πληγεί.
Σενάριο «επιλεκτικών» χερσαίων επιχειρήσεων από τις ΗΠΑ
Η ιρανική κινητοποίηση συνδέεται με εκτιμήσεις ότι η Ουάσιγκτον ενδέχεται να εξετάζει περιορισμένες επιχειρήσεις ειδικών δυνάμεων – όχι κλασική εισβολή μεγάλης κλίμακας – με στόχο προσωρινό έλεγχο νησιών ή παράκτιων εγκαταστάσεων που «βλέπουν» τα Στενά του Ορμούζ. Σε αυτή τη λογική, το ζητούμενο θα ήταν ένας τακτικός/διαπραγματευτικός μοχλός πίεσης, χωρίς το κόστος μιας παρατεταμένης κατοχής ιρανικού εδάφους.
Παράλληλα, επισημαίνεται ότι ακόμη και ένα «περιορισμένο» σενάριο θα είχε υψηλό επιχειρησιακό ρίσκο, ενώ μια βαθύτερη χερσαία εμπλοκή θα απαιτούσε πολύ μεγαλύτερη δύναμη, επιμελητεία και πολιτική αντοχή — στοιχεία που θα μπορούσαν να μετατρέψουν την κρίση σε πόλεμο φθοράς.
Από άμυνα σε κλιμάκωση: Αναφορές για απειλές προς ΗΑΕ και Μπαχρέιν
Σύμφωνα με το Al Jazeera, ιδιαίτερη αίσθηση προκαλούν δημοσιεύματα και εσωτερικές αναλύσεις που εμφανίζουν το Ιράν να εξετάζει επιθετικά αντίμετρα σε περίπτωση αμερικανικής χερσαίας ενέργειας: μεταξύ αυτών, αναφέρεται ως πιθανό σενάριο η στοχοποίηση ή ακόμη και προσπάθεια ελέγχου τμημάτων ακτογραμμών σε γειτονικές χώρες του Κόλπου, όπως τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και το Μπαχρέιν.
Εφόσον κάτι τέτοιο μεταφραζόταν σε επιχειρησιακή δράση, θα σήμαινε διεύρυνση της αντιπαράθεσης, με σοβαρό κίνδυνο γενικευμένης περιφερειακής ανάφλεξης.
Εσωτερικός φόβος αποσταθεροποίησης και «πόλεμος πόλης»
Στο εσωτερικό, το ιρανικό καθεστώς φαίνεται να αντιμετωπίζει ως κρίσιμο κίνδυνο το ενδεχόμενο πολλαπλών εστιών έντασης σε μεγάλα αστικά κέντρα και ευαίσθητες περιοχές (συμπεριλαμβανομένων περιοχών με έντονο φυλετικό/εθνοτικό στοιχείο). Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, προβλέπεται αυξημένη κινητοποίηση και σχεδιασμός για σενάρια αστικών συγκρούσεων, με ρόλο τόσο των τακτικών δυνάμεων όσο και παραστρατιωτικών σχηματισμών.
Νέα δεδομένα στην περιοχή και ερωτήματα για τη συνέχεια
Οι εξελίξεις έρχονται ενώ καταγράφεται αυξημένη κινητικότητα αμερικανικών δυνάμεων στην ευρύτερη περιοχή και εντείνονται οι προειδοποιήσεις από ιρανικούς θεσμικούς παράγοντες κατά οποιασδήποτε χερσαίας ενέργειας γύρω από νησιά ή παράκτιες εγκαταστάσεις. Ταυτόχρονα, η περιορισμένη δημόσια εικόνα της κορυφής της ιρανικής ηγεσίας τροφοδοτεί σενάρια για παρατεταμένη κρίση και διαχείριση υψηλής πίεσης σε πολλαπλά μέτωπα.
Το συμπέρασμα από τις διαθέσιμες αναφορές είναι ότι το Στενό του Ορμούζ παραμένει το κομβικό «σημείο τριβής», όπου στρατιωτική κλιμάκωση, ενεργειακή ασφάλεια και περιφερειακές ισορροπίες συγκλίνουν — με δυνητικές συνέπειες που ξεπερνούν κατά πολύ τα όρια του Κόλπου.